นัดกับนัด.. หลังจากที่ลี้กิมฮวง ได้ตายลง… 

#จิตสำนึก ท่านเจ้าพี่ลี้กิม”คิน” ท่านช่วยแก้แค้นให้ข้าด้วย … แล้วซักพัก จอมยุทธหนุ่มหล่อตาหยีก็ออกมา แก้แค้นให้น้องชายยอดดวงใจ..

ลี้กิม”คิน” : เจ้าเองรึ ที่บังอาจมาฆ่ายอดดวงใจของข้า!!!

“ซอ” : “หึ..ใช่ข้าเอง.. ทำไม ? เจ้าคิดจะมาแก้แค้นข้ารึ? ข้าพร้อมเสมอ

“น้องชายข้าอยู่ไหน!!” ร่างกำยำตะคอกไปยังจอมยุทธหน้าสวยที่ยืนยิ้มยียวนอยู่.. ในใจอยากจะบีบคอเล็กนี้ให้แหลกคามือยิ่งนัก!!

“ถ้าข้าไม่บอกท่าน ท่านจะทำอะไรข้างั้นรึ?” จอมยุทธ คิน ขบกรามแน่น มือหนาชักกระบี่ออกมา!! ภายในใจร้อนรุ่มดุจไฟเผา

“เจ้าไม่ตายดีแน่”

จอมยุทธซอรีบหลบคมกระบี่ที่ฟาดลงมา ขาแกร่งไต่ไปตามกำแพงก่อนจะขว้างพัดมาต่อกร!! มือหนาตวัดกระบี่ต้านพัดแกร่งไว้ ก่อนจะรวมกำลังฟันพัดจนฉีกขาด

“ห๊ะ? นี่เจ้า! เจ้าคือใครกันแน่!! จอมยุทธซอ หน้าถอดสี เมื่อพัดอาวุธคู่กายถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย “เจ้าจะบอกข้ามาได้รึยังว่าน้องชายข้าอยู่ไหน”

หน้าสวยมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างลำบากใจ.. ในใจขบคิดหาทางจะหนี แต่ช้าไปเมื่อกระบี่คงได้ปักมายังผนังเฉียดแก้มเนียนเพียงน้อยนิด

“เจ้าทำเป็นจำข้าไม่ได้นะ….. ” มือหนาบีบคางหน้าสวยแน่น.. น้ำตาค่อยๆไหลรินลงมาอย่างหวาดกลัวว

“นึกว่าข้าจะจำแววตาเจ้าไม่ได้งั้นรึ?”

“อะไร!! เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!! ” ร่างบางสั่นเทิ้มด้วยความกลัว..

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะหนีข้าพ้นเหรอ? ถึงเจ้าจะทำแบบนี้ ข้าก็รู้อยู่ดี”

มือเล็กดันอกคนตัวสูงอย่างสุดแรงแต่ก็ไม่สามารถผลักออกไปได้ มือหนาที่บีบคางแน่นเลือดมากอดแน่นมืออีกข้างก็ลูบช้าๆตรงริมผีปาก

“เจ้าจะคืนร่างได้รึยังปีศาจน้อย.. ยังไงเจ้าก็หนีข้าไม่พ้นหรอก “ลี้คิมฮวง” ” ..ปากเล็กขบแน่น..เมื่อร่างสูงรู้ความจริง..

” ท่าน… ท่าน..”

ใบหน้าสวยขของจอมยุทธซอ เปลี่ยนเป็นหน้าหวานที่พึ่งสิ้นชีวิตเมื่อครู่..

“ฮึ่ย!! ท่านรู้ทันข้าทุกทีให้ตายสิ!!”

“เจ้าเล่ห์ นักนะ ปีศาจน้อย นี่เจ้าอยากจะหนีข้า ถึงกับต้องปลอมเป็นคนอื่น แล้วเสกตัวปลอมมาหลอกตาคนอื่นว่าตายแล้วขนาดนี้เชียวรึ?”

“ใช่!! ข้าอยากจะหนีท่าน อยากหนีไปให้ไกลๆ รู้แล้วท่านก็ปล่อยข้าสิ!! ” ใบหน้าหวานของ ลี้คิมฮวง สะบัดขึ้น ส่งผลให้ร่างสูงหัวเราะอย่างขบขัน

“ข้าก็เกือบเชื่อแล้ว..ถ้าข้าไม่เหลือบไปเห็นสิ่งนี้..” มือหนาลูบลงมาตามคอสวยก่อนจะเปิดเสื้อออก ร่องรอบสีกุหลาบปรากฏให้เห็นเด่นชัด

“ห๊ะ นี่ท่าน!”

“หึ.. ใช่ ข้าทำรอยนี้ไว้เอง ข้าสังหรณ์ใจไว้แล้วเชียว เจ้าคงไม่สังเกตสินะ”.มือแกร่งกอดร่างบางไว้แนบอก

“เกือบฆ่าเจ้าแล้วมั้ยละ”

ร่างเล็กกำมือแน่นอย่างเจ็บใจ.เขาหนีจากคนร่างสูงนี้ไม่ได้ซักทีหลายครั้งที่เขาต้องตกเป็นรองแม้นจะมีความสุข แต่มันย่ำยีความเป็นชายของเขายิ่งนัก

“เจ้าเลิกล้มความคิดที่จะหนีข้าเถอะ อยู่ที่ตำหนักข้าน่ะ สบายแล้ว.. รึเจ้าจะเถียงว่าไม่มีความสุข?” ใบหน้าหล่อเหลาพูดพลางสูดความหอมจากแก้มเนียน

……………………………………

ภายในห้องหนึ่งในตำหนับมังกรทองของลี้กิมคิน มือหน้าค่อยประคองหน้าหวาน..ประกบจูบอย่างดูดดื่ม..ทันทีที่มาถึงตำหนัก

“อื้ออ…. ท่านคิน ท่านปล่อยข้าก่อนสิ ท่านจะให้ข้าอยู่เบื้อบนมิใช่รึ ข้าควรจักเริ่มก่อนสิ” หน้าหวานงอง้ำเมื่อร่างสูงจู่จมหนักโดยมิยอมให้ตั้งตัว.. เมื่อลี้กิมคินได้สติจึงลุกขี้นแล้วนั่งเฉย..

“ไหน… เจ้าจะเริ่มก็ลงมือสิ มัวช้าอยู่ใย..?” ร่างสูงเร่งเร้าร่างบางที่นั่งกัดริมฝีปากอย่างขวยเขิน..

“ถ้าเจ้าไม่เริ่มงั้นข้า..”

“หยุด.. ข้าเริ่มเอง” ใบหน้ามุ่งมั่นมองมายังร่างกำยำ .. คนตัวเล็กกลืนน้ำลายอึกใหญ่..

มือเล็กๆที่สั่นสะท้านค่อยๆเอื้อมมือลูบไล้ไปในสาบเสื้อของจอมยุทธคินสำผัสได้ถึงกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งที่เขาริษยาอยากมีแบบนี้ยิ่งนัก..

มือเล็กค่อยๆเลื่อนชุดของร่างสูงออกก่อนจะลูบไล้ไปทั่วแผงอก

จอมยุทธคินระบายยิ้มเจ้าเล่ห์มองกริยางกๆเงิ่นๆของลี้กิมฮวงยอดดวงใจ อย่างขบขัน รอดูต่อไปว่าเด็กน้องของเขาจะทำอย่างไรต่อไป..

ร่างเล็กรวบร่วมความกล้า ค่อยไล่พรมจูบตั้งแต่คอแกร่งลงมาถึงอกหนา ก่อนที่ปากเล็กจะครอบครองยอดอกที่แข็งขึง อย่างที่ร่างสูงเคยทำให้เขา..

ใบหน้าคมเงยขึ้น พลางส่งเสียงครางเบาๆ ด้วยความพึงใจ.. ถึงน้องน้อยตัวเล็กของงเขาจะไม่ประสา แต่เขาก็รู้สึกดีไม่น้อย

“ท่านพี่นอนลงไปสิ” มือเล็กค่อยๆดันร่างสูงที่นั่งให้นอนราบลงไปบนเตียง.. ก่อนที่จะค่อยๆปลดอาภรณ์ของตัวเองออก.. ร่างสูงผงกหัวขึ้นมามองท่าทางเขินอายยามปลดผ้าออกจากกายนุ่มด้วยความหื่นกระหาย..

ในใจอยากจะฉุดร่างเล็กลงมาปู้ยี่ปู้ยำอย่างที่เขาเคยกระทำ แต่บัดนี้.. เขาคงต้องนิ่งๆก่อน เพราะหากร่างเลกคิดมากและหนีไปอีก เขาคงจะทำใจได้ยาก เสื้อคลุมถูกปลดลงมาจนถึงบั้นเอวเผยผิวเนียนน่าสัมผัส.. ใบหน้าหวานแดงระเรื่องแต่ยังพยายามที่จะข่มความอายไว้..

มือหน้าอดทนไม่ไหวลุกไปฉุดร่างบางมากอดแนบอก.. แกนกายของเขาแทบจะระเบิด..

“ท่าน.. หยุดนะ.. ไหนจะให้ข้านำท่าน”

“เจ้าก็นำไปสิ.. ” ร่างสูงกระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูก่อนที่จะดันร่างบางให้นั่งทับอยู่บนท้องแกร่ง..

“จะทำอะไรก็ทำ”… มือเล็กลูบไล้ไปทั่วก่อนจะเลื่อนลงสู่แกนกายที่ตรึงแน่นอยู่ในร่มผ้า.. แค่มองด้วยตาก็รู้ได้ว่ามังกรใหญ่นั้นกำลังแข็งขึน

“เจ้าทำเหมือนที่พี่ทำให้เจ้าสิ” ร่างสูงพูดแผ่วๆ เมื่อมือเล็กลังเลที่สัมผัสมังกรใหญ่

” กะ.. ก็ นี่มันครั้งแรกของข้านี่.. ท่านต้องเข้าใจ” หน้าหวานงอง้ำ จอมยุทธคินขัดใจ

ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กให้ล้วงเข้าไปสัมผัสความใหญ่โต ที่พร้อมจะเผด็จศึกได้ทุกเมื่อ.. มังกรอันใหญ่โต โผล่พ้นผ้ามันออกมา พร้อมมือเล็กๆที่กอบกุมอยู่ ร่างเล็กมองท่อน(?) ในมืออย่างหวาดหวั่น.. ก่อนที่กลั้นใจรวบรวมความกล้าก้มลงไปใช้ริทฝีปากสัมผัสกับ “เจ้าสิ่งนั้น”

“อาซ์…..” ร่างกำยังร้องครางงง เมื่อลิ่นเล็กๆ ไล้ขึ้นลง มือหนาจิกลงบนผ้าปูเตียง ปีศาจน้อยของเขาไม่ได้เก่งอะไรมาก แต่ความไม่ประสาของเขาทำให้ จอมยุทธผู้แกร้งกล้าแทบคลั่ง

ลี้กิมฮวงรู้สึกได้ใจ เมื่อทำให้ร่างสูงครวญคราง จึงเร่งขยับริมฝีปากขึ้นลง จนร่างสูงแทบทะลักหยาดสวรรค์ออกมาคาปาก..

มือหนาดึงหัวร่างสูงออกจากแกนกายแกร่ง ก่อนที่จะประกบจูบอย่างร้อนแรงงง

“อื้ออ….” หน้าหวานครางประท้วงพลางผลักร่างสูงออก ก่อนจะผลักร่างกำยำให้ลงนอนที่เดิม ใบหน้าหวานซุกใซร้ลงมาตามคอแกร่ง ก่อนจะขบย้ำตรงยอดอกอีกครั้ง..

“ท่านคิน ข้าไม่ไหวแล้ว.. เจ้าเป็นของข้าเถอะ” เสียงหวานเอื้อนเอ่ยขึ้น พลางยกขากำยำพาดบ่าตัวเอง มือเล็กล้วงเข้าไปลูบไล้มังกรน้อยที่แข็งขึนไม่ต่างจากร่างสูง ก่อนที่จะพยายามเลื่อนตัวเข้าหาบั้นท้ายของจอมยุทธร่างแกร่ง

“เฮ้ยย เดี๋ยว!!!! ” จอมยุทธลี้กิมคินลุกขึ้นนั่ง ก่อนที่จะรั้งเอวบางมาวางไว้บนหน้าตัก..

“เจ้าทำผิดวิธีแล้วน้องรัก” เสียงเข้มกระซิบกระเส่า มือหนาอีกข้างก็ลูบไล้มังกรน้อยที่พยายามจะรุกรานเมื่อครู่..

“อือ… ท่านก็บอกข้ามาสิ อ๊า… ที่ข้าจำได้ ท่านทำเยี่ยงนี้นิ”.. มือเล็กกอดคอแกร่งพลางกดจูบดูดดื่นด้วยความเสียวกระสันที่มือหนามอบให้..

“เจ้าต้องทำแบบนี้….” มือหนาเลื่อออกจากมังกรน้อย ก่อนที่จะจับสะโพกเล็กให้ยกขึ้นเหนือหน้าตัก.. ก่อนจะกดให้สะโพกงอนงาม ทาบทับลงมายังมังกรใหญ่ ที่โด่เด่ ตรงหน้าขา

“โอ๊ยยย!!! อ๊ะ!!” ร่างเล็กตะเบ็งสุดเสียงด้วยความเจ็บปวด ก่อนคมเขี้ยวถูกฝังลงยังบ่าหนาเบื้องล่างงง “อ๊า… เจ้าขยับสิ ขยับเร็วเข้า!!” ร่างเล็กค่อยขยับสะโพกตามอารมณ์ น้ำตาค่อยๆไหลลงมา พลางกัดปากอย่างเจ็บปวด..

“ห๊ะ… อ๊ะ!! ทำ..ไม.. อ๊ะ ท่าน ถึงหลอก..ข้าแบบนี้ ฮึก… ” จอมยุทธคินไม่ตอบโต้ ก่อนจะปล่อยให้ร่างเล็ก บรรเลงเพลงรัก.. จนจบ.. พร้อมคราบน้ำตา..

“ท่านเอามือออกไปจากตัวข้า!!!!” ลี้กิมฮวงปัดมือของจอมยุทธร่างกำยำ ที่พยายามจคว้ากายมากอด..

“เจ้าอย่างอแงสิ น้องรักของพี่.. พี่ก็ให้เจ้าอยู่เบื้องบนตามที่พี่บอกแล้วไง.. แล้วเจ้าก็ดูชอบมิใช่หรือ? หึหึ” “เจ้าเล่ห์ที่สุด ข้าเกลียดท่านแล้วว” ใบหน้าหวานหันมาพร้อมน้ำตา..

” โอ๋ๆๆ น้องน้อยของพี่.. พี่รักเจ้านะ อย่าโกรธพี่สิ..” มือหนา กอดร่างบางไว้แนบอก ปล่อยให้น้องน้อยระบายความขุ่นเคืองในใจ…

“ท่านน่ะ ข่มเหงข้าอยู่เรื่อย..”

“ก็เจ้ามันน่าข่มเหงเองนิ.. ดูซิ เอวก็บาง.. เยี่ยงนี้.. จะให้รุกข้าได้ยังไง เดี๋ยวเหนื่อยเปล่าๆ.”

“ฮึก…. ข้าไม่พูดกับท่านแล้ว..” ร่างเล็กร่ำไห้อยู่ในอก ปากบอกไม่พูด แต่มือเล็กกลับเอื้อมกอดร่างหน้า..แน่น..

“จ้า ยอดรัก.. ไม่คุยก็ไม่คุย.. งั้น… เรามาทำอย่างอื่นดีกว่า” ไม่ทันที่ร่างเล็กจะได้ทักท้วง ร่างหนาของจอมยุทธลี้กิมคิน ก็อุ้มร่างเล็กแล้ววิ่งปรี่ไปยังห้องอาบน้ำ ก่อนที่จะบรรเลงเพลงรัก..

อย่างไม่รู้จบ

จบบบบบบบบบบบบบ =,.= ได้แค่นี้แหละ 555555+

Host มี 5 ชนิด

1. Definitive host »»> เป็นที่อาศัยของปรสิตตัวแก่ที่สืบพันธุ์โดยอาศัยเพศ เช่น  ยุง เป็น Definitive Host ของเชื้อมาลาเรีย

2. Intermediate host »»» เป็นที่อยู่อาศัยของตัวอ่อน ที่สืบพันธุ์ โดยไม่อาศัยเพศ เช่น คน เป็น Intermediate host ของเชื้อมาลาเรีย  โดยจะมีสองขั้นคือ

#Primary  #Secondary

3. Reservoir Host »» Host ที่เป็นสัตว์ แพร่หาคน เช่น สุนัข แมว

4. Paratenic Host »» เป็นที่อาศัยของปรสิต โดยที่ปรสิตไม่มีการเปลี่ยนระยะ

5. Accidental Host »» Host ที่ติดเชื้อโดยบังเอิญ

ลักษณะไข่พยาธิ

1.ไข่รี / Shape

 ไข่ของ Pinworm พยาธิเข็มหมุด

2. ถังเบียร์

 ไข่ของ Whipworm พยาธิแส้ม้า

3. ถั่วลิสง (Penut)

 ไข่ของ Capillaria Philippinensis

4. หัวท้ายมน (เปลือกใส 48 เซลล์)

 ไข่ของ Hookworm (พยาธิปากขอ)

- เชื้อมาลาเรีย .. Gametocyte มีลักษณะคล้ายกล้วยหอม [gametocyte=เซลล์เพศของเชื้อ]

» คนใจง่าย «

“นักศึกษาทุกคน..เดี๋ยวพรุ่งนี้ ริท เดอะสตาร์จะมาทบทวนบทเรียนนะ ยังไงก็ช่วยดูแลพี่เค้าด้วย” อ.ประกาศหน้าห้องสร้างเสียงฮือฮาให้นักศึกษา 

ถามว่าผมตื่นเต้นมั้ย ? ก็มีบ้างนิดหน่อย จะไม่ให้เกรงยังไงล่ะ ดารา จะมานั่งเรียนด้วย แถมยังเป็นคนดังของ ม. อีก  แต่ผมจะรำคาญพวกผู้หญิงในห้องมากกว่า เอาแต่วิ้ดว้าย ตื่นเต้น มาก จะซักแค่ไหนกันเชียว

**รุ่งขึ้น** 

” กริ้ดดแก ตะกี้ชั้ลเห็นพี่ริทอยู่ที่โรงรถอ่ะ โคตรน่ารักเลย”

“จิงดิ อร๊ายยย หล่อมากเลยอ่ะ”

“กริ้ดดด ตื่นเต้นน”

เสียงพวกผู้หญิง คุยกัน จ๊อกแจ้กๆ ผมรำคาญครับ ยอมรับตรงๆจะกริ้ดอะไรกันนักหนานะ พวกผู้หญิง 

คาบแรกเป็นวิชาสบายๆครับ ผมนั่งรอ อาจารย์อยู่ในห้องบรรยายสักพักก็เห็นคนกรูกันเข้ามา ซึ่งเป็นดังคาด “พี่ริท” นั่นเองครับ - -

“เฮ้ยพ๊อต มาไวนะ ไม่มาทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมคลาสใหม่หน่อยหรอ พี่ริทครับ นี่ ไอ้พ๊อตครับ หนุ่มฮอต” เพื่อนในกลุ่มผมพูดพลางชี้ผมให้พี่ริทดู

ดารารุ่นพี่คนนั้นหันมา ยิ้มหวานให้ผมครับ … แวบหนึ่งผมแอบใจเต้นผิดจังหวะ … แต่ เฮ้ยย จะบ้ารึไงไอ้พ๊อต นี่มันผู้ชายนะเว้ย

“ยินดีที่ได้รู้จักนะพ๊อต ยังไงก็ช่วยติวบ้างนะ ฮ่าๆๆๆ” ปากเล็กๆนั่นพูดออกมาได้อย่างคล่องแคล่วไม่มีอาการเกรงสักนิด ผมตะหากที่เกรงมาก

” คะ..ครับ” ผมพูดออกไปได้แค่นี้จริงๆครับ รู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก ผมรีบนั่งลงทำเป็นเปิดหนังสืออ่าน เพื่อนๆก็พาพี่ริทไปนั่งแถวหน้าของผม 

คาบนี้ทัั้งคาบ ผมยอมรับจากใจว่าเรียนไม่รู้เรื่อง ผู้ชายตัวเล็กๆที่นั่งข้างหน้าผม ทำให้ผมไม่มีสมาธิ เขามักจะมีคนชวนคุยบ่อยๆ หันมาบ่อยๆ

หลายครั้งที่พี่ริท พยายามชวนผมคุย แต่ผมก็ถามคำตอบคำ ผิดนิสัยอย่างแรงเลยครับ เพื่อนๆผมก็คงจะดูออกว่าผมแปลกๆ แต่พวกมันก็ไม่พูดอะไรนะ

“เฮ้ยย ไปร้องเกะกัน”เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มผม พูดขึ้นมา มันสามารถดึงพี่ริทมาอยู่ในแกงค์ผมได้เพราะมันเป็นรุ่นน้องจาก รร เก่า(มั่วมาก)

“เออ กูขอไม่ไปนะเว้ย ว่าจะไปอ่านหนังสืออ่ะ” ผมรีบบอกไปก่อน .. นี่ขนาดเรียนผมยังทำตัวไม่ถูก แต่นี่จะให้ผมไปเที่ยวด้วย ไม่ตายหรอกหรอครับ

“เฮ้ยได้ไงวะพ๊อต อุส่าแย่งชิงพี่ริทจากกลุ่มอื่นๆมาได้ทั้งที นะปเที่ยวก่อนน” เพื่อนผู้หญิงพยายามชวนผมครับ พี่ริทก็จ้องผมอยู่ โอย เขิน 

“เออ.. แต่..” 

“เอาเป็นว่าเราไปกันหมดนี่นะ ป่ะไปหาไรกินก่อนน” เพื่อนผมตัดบทก่อนที่ผมจะปฎิเสธ ให้ตายสิ แก้ตัวคงไม่ทันละ ไปก็ไปวะ

พวกผมพาพี่ริทไปกินอาหารญี่ปุ่นที่ร้านฟูจิครับ ตอนเดินเข้ามา ผมเดินใกล้พี่ริทมากไปหน่อย เลยได้นั่งข้างพี่ริทครับ ตอนนี้เริ่มหาายเกรงแล้ว

คนตัวเล็กๆนี่ใส่ใจคนอื่นเสมอครับ พี่ริทไม่ค่อยถือเนื้อถือตัว เป็นกันเองมาก บางครั้งก็มากเกินไป จนผมแอบใจเต้น(อีกแล้ว)

พี่ริทโดนพวกผมแกล้งบ่อยมากครับ จะไม่ให้แกล้งได้ไง เพราะเวลาที่พี่ริททำหน้างอนๆ มันดูน่ารักมากเลยครับ บางครั้งผมยังแกล้งเองเลย - ///-a

ผมแกล้งคีบซูชิ ที่พี่ริทเอ่ยปากจองมาครับ อยากจะรู้ว่าพี่ริทจะเหวี่ยงยังไง .. 

“เฮ้ยพ๊อต อันนี้จองแล้วนะ”

 ”จองยังไงไม่เห็นมีชื่อติด” ผมแกล้งเถียงครับ แม้จะสั่นๆอยู่ แต่ด้วยความอยากแกล้งง อ่ะนะ

“ไม่ได้นะ อันนี้ เหลืออันสุดท้ายด้วย ริทจะกิน” คนตัวเล็กเริ่มงอแงครับ โอ๊ยจะบ้าตายย ถ้าแกล้งแล้วจะน่ารักแบบนี้ผมคงแกล้งตั้งแต่แรก อิอิ ><

“ใครไวใครได้ครับพี่ริท ฮ่าๆๆ” ผมกะจะแกล้งต่อครับ แต่ใครจะไปรู้ว่าพี่ริทจะทำให้ผมต้องอึ้ง 

.. พี่ริทยื่นหน้าตัวเองมางับซูชิที่ตะเกียบผม..

ตะเกียบกับหน้าผมมันห่างกันไม่มากหรอกครับ เจอเหตุการณ์ในระยะกระชั้นชิดแบบนี้ บอกได้คำเดียวครับ ‘ช๊อค!!’

น่ารักเป็นบ้า ไหนจะท่าเคี้ยวซูชิเย้ยผมอีก เพื่อนๆในโต๊ะมันฮาครึนเลยครับที่เห็นผมอึ้ง ใจผมเต้นแรงมากจนผมจะไม่สามารถประมาณค่าชีพจรได้ 

“คิดจะมาแย่งของกินริท ช้าไป6 ปีนะไอ้น้องงฮ่าๆ” เสียงเยอะเย้ย ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกแพ้เลยครับ ตอนนี้ผมพูดอะไรไม่ออกแล้ว บอกตรงๆ “เขินมาก”

หลังจากเหตการณ์นั้น ผมเลือกที่จะนั่งนิ่งๆต่อไปครับ ผมไม่พูดอะไรอีกเลย แต่ผมแอบมองคนข่้างๆนี่ตลอด เดี๋ยวก็ยุกยิกๆกะบีบี มากดถ่ายรูปบิล 

สักพักโทรศัพท์พี่ริทก็มีสายเข้าครับ ริงโทนเพลง กขค  (ผมก็พอรู้เรื่องเพลงบ้าง) พี่ริทมองหน้าจอ แล้วกดรับด้วยหน้าระรื่นน

“พี่โน่…มีอะไร” ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะครับ พี่ริทเค้านั่งข้างๆผมเองผมได้ยิน ไม่แปลกหรอก 

“โหยย ริทไม่ได้ใช้เงินเปลืองซํกหน่อย .. อืออ ไม่ได้จ่ายเอง หารกันดิ ” หน้ายิ้มๆดูมีความสุขนั้นทำให้ผมอดอิจฉาคนในสายไม่ได้ ใครวะ?

“…คร้าบบ .. ไม่ได้มากินกะล๊อค มากะเพื่อน ก็บอกในทวิตแล้วไง” พี่ริทยังคงคุยต่อ ประโยคจะดูเหมือนทะเลาะ แต่ทำไมหน้าต้องยิ้มแบบนั้นล่ะ 

“บ้า…ไม่เอา..ใครเขาจะอยากคุยกะกุ๊ย ริทไม่ให้คุยย” ตอนนี้หูผมผุ่งมากครับ พี่ริทเหมือนคุยกะแฟนเลย T T

“เออๆ ก็ด๊ะๆ อย่านานนะ” พี่ริทเหลียวซ้ายเหลียวขวาเหมือนหาอะไรซักอย่างก่อนที่จะ 

…..”พ๊อต ช่วยคุยกะพี่โน่หน่อย”      พี่ริทยื่นโทสับให้ผม ห๊ะ!!! 

ผมรับโทรศัพมาอย่าง งงๆ ก่อนที่จะเอามาแนบหูแบบมึนๆ พี่ริทมองผมตาแป๋ว ทำให้ผมยิ่งทำตัวไม่ถูก

 ”ฮะ…ฮัลโหล” T0T

<”ฮัลโหล นั่นเพื่อนริทหรอ ชื่อไรนะ”>  เสียงผู้ชายครับ เสียงดุมาก ทำผมต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่

 ”ชะ ชื่อ พ๊อตครับ” 

<”โอเคพ๊อต วันนี้ไอ้เตี้ย .. ไม่ใช่สิ   ริท มันตั้งใจเรียนรึป่าว”>

 เสียงดุๆส่งตามสายมาไอ้พ๊อตเอ๊ยย ซวยไรเนี่ย T T 

“คะ ครับ..” ตอบได้เท่านี้จริงๆครับไม่รู้ทำไม ผมถึงได้รู้สึกกลัว เสียงดุๆ ของคนในสายจัง 

<”อืม.. ยังไงก็ฝากดูๆริทหน่อยนะ ยิ่งซุ่มซ่ามๆอยู่ อย่าให้ใครมาแกล้งมันด้วย!!”> 

 ”….ครับ T T” ใครจะไปกล้าพูด ผมพึ่งแกล้งมาตะกี้เองง

<”อืม ดี.. โอเค ขอพูดกะริทหน่อย”>  พอเขาพูดจบ ผมรีบยื่นโทรศัพให้พี่ริทเลยครับ เฮ้ออโล่งอกไปที จากนั้นพี่ริทก็ไปคุยต่อ

 ผู้ชายคนนั้นดูเป็นห่วงพี่ริทจัง .. พี่ริทก็ดูมีความสุขจัง…

“พ๊อต ตะกี้คุยไรกะพี่โน่บ้าง” พอพี่ริทวางหูก็รีบหันมาประจันหน้ากับผมทันที ตาแป๋วๆ รอคอยคำตอบนั้น ทำให้ผมใจเต้น (อีกแล้วววว)

“ก็ไม่มีอะไร มะ มากครับ แค่บอกให้ดูแลพี่ริท” คำตอบของผม สร้างรอยยิ้มให้พี่ริท แต่ทำไมต้องมายิ้มหวาน ใกล้ๆหน้าผมด้วยเนี่ย T T โอยย ระบบไหลเวียนโลหิต ทำงานมากกว่าปกติ อีกแล้วว 

….ว่าแต่ผู้ชายคนนั้นชื่อพี่โน่หรอครับ คุ้นๆแฮะ 

หลังจากนั้นกลุ่มเราก็ไปร้องคาราโอเกะกันครับ ผมพยายามห่างๆ พี่ริทไว้ นั่งไกลๆไม่อยากให้หัวใจทำงานหนักมากอ่ะครับ โอ๊ะ!! นี่ผมเสี่ยว? T T ไอ้พ๊อต แกชักจะแปลกๆไปทุกวันแล้วว (ด่าตัวเอง)

ผมแทบไม่จับไมค์เลยครับ ปล่อยให้เพื่อนๆกับนักร้องตัวจริง เขาครองไมค์ไป ผมแต่ได้นั่งดู คนตัวเล็กๆ เต้นดุ้กดิ้กๆ แค่นี้ก็เพ้อแล้ว ><

+++ “ก็คนมันใจง่าย ก็เลยชอบคนง่าย อย่าเลยเธอชั้นไหว้ อย่าทำให้ชั้นใจสั่น”++ 

เสียงน่ารักท่าเต้นดุ๊กดิ๊กๆนั่น โอ๊ย ใครกันแน่ครับใจสั่…. ผมนี่  คนใจสั่น คือผ้มมมมมTT 

กว่าจะร้องกันเสร็จ ผมแทบจะต้องขอเพิ่มออกซิเจนเลยครับ เหนื่อยจริงๆ ชีวิตที่ต้องมาใกล้ชิดริทเดอะสตาร์ T T

พวกเราออกจากห้องคาราโอเกะ จ่ายตังค์เรียบร้อบ กำลังจะแยกย้ายกลับบ้านครับ ไอ้พ๊อตโล่งมาก อยากจะไปสูด ออกซิเจนที่บ้านให้เต็มปอดด

แต่แล้ว.. 

“เฮ้ยพ๊อต บ้านพี่ริท ทางผ่านหอแกอ่ะ ไปส่งพี่เขาหน่อย น้องชายเขาไม่ว่าง” 

งานเข้าเลยครับไอ้พ๊อต T T โฮฮฮ นี่ผมต้องทำใจใช่มั้ย? …  

+++++++

ผมนั่งอยู่ในรถกับพี่ริทครับ  … เพื่อนๆก็แยกย้ายกันไปหมด 

“พ๊อต ถ้าไม่ว่างไปส่งพี่ หรือลำบากใจอะไรก็บอกได้นะเว้ย  เดี๋ยวพี่กลับเอง”

พี่ริทพูดพลางทำหน้าจริงจัง    จะบ้า เรอะ !! ผมอยากจะไปส่งจะตาย  แต่ติดอยู่ที่ไอ้อาการทำตัวไม่ถูกนี่แหละ  T T ผมกลัวพี่ริทเข้าใจผมผิดอ่ะ

“ป่าวครับๆ  .. ผมเต็มใจแหะๆ  ว่าแต่บ้านพี่ริทอยู่ไหนครับ” ผมเกาหัวแก้เขิน  …  มานั่งในรถสองต่อสอง กับ คนที่ทำให้ใจเราเต้นผิดจังหวะ นี่มันเป็นอะไรที่เขินมากเลยครับ

ทำตัวไม่ถูกเลยย

“บ้านพี่อยู่ร้อยเอ็ดน่ะ”  พี่ริทตอบหน้าซื่อ  O.O!!!!!  ห๊ะ!!!! ร้อยเอ็ด  ร้อยเอ็ดนั่นมันทางผ่านหอผมตรงไหนคร้าบบบ  T   T

” ฮ่าๆๆๆ  พี่ล้อเล่นๆ ขับๆไปเหอะ เดี๋ยวพี่บอกทางเอง”

พี่ริทหัวเราะ ร่า หลังจากที่ได้เห็นหน้า ตกใจของผม (มั้ง?)  ไอ้เราก็ตกใจ  ที่แท้ก็โดนคนน่ารักแกล้ง -////-

ผมขับรถออกจาก ร้านมาเรื่อยๆ  ตอนกลางคืนนี่บรรยากาศดีมากเลยครับ  ยิ่งคนนั่งข้างๆเนี่ย พูดจุ๊กจิ๊กๆ อยู่ตลอดเวลา ผมชอบเวลาที่พี่ริทพูดครับ  น่ารักมากเลย >< 

หลายครั้งที่ผมเผลอมองหน้าพี่เค้า จนต้องให้พี่เค้าเตือนอยู่ตลอด ว่าผม น่ะขับรถอยู่  แหะๆ  ก็คนมันน่ามอง .. =///=

แหม.. บรรยากาศแบบนี้ ถ้า ฝนตก ซักหน่อย  มีกระท่อมน้อยปลายนา .. ก็คงจะดีไม่ใช่น้อย … =.,= 

 เฮ้ย!!! นี่ผมคิดอะไรอ่ะ  !! ไอ้พ๊อต หยุดความคิดของตัวเองเดี๋ยวนี้ อ้ากกกกกกกกกกกกกกก TT0TT

ระยะทางที่ขับมา มันก็ไกลพอควรครับ แถมทางหลักเขาก็กำลังซ่อม ทำให้ผมต้องขับไปอ้อมโลก  เลยมีเวลาอยู่กะพี่ริทนานนิดหนึ่ง

และจากการที่พูดคุย บ้านพี่ริท ก็อยู่ก่อนหน้าซอยหอ ผม แค่ 2 ซอยเองครับ ใกล้ๆ ^^

ผ่านไปซักพัก ใกล้ถึงบ้านพี่ริทแล้วล่ะครับ  หลังจากที่ผมพยายามเพ่งสมาธิอยู่นาน ก็รู้สึกว่า .. เสียงเจื้อยแจ้วพี่ริทเงียบไปแล้วครับ..

ผมหันไปมอง ..  อ้าว ?  หลับ ซะงั้น ?? 

ร่างเล็กๆ เอนตัวลงตามเบาะ เข็มขัด(รถ) ที่พาดอยู่ ทำให้เสื้อเหมือนยิ่งดูกระชับมากขึ้น  คอเสื้อที่ถูกแบะกว้างออกมานิดหน่อย 

ดวงตาที่หลับพริ้ม เผยให้เห็นขนตาที่เรียงตัวอย่างสวยงาม ปากเล็กๆนั่นเผยอๆเล็กน้อย ราวกับเชิญชวน…

=,.=

ให้ตายสิ !! ทำไมผมหื่นแบบนี้ ไอ้พ๊อต ไอ้ลามก !! *ทึ้งหัว***

ผมค่อยๆจอดรถให้นิ่งที่สุด  ถึงหน้าบ้านพี่ริทแล้วครับ .. 

แต่ผมไม่อยาก จะปลุกคนตัวเล็กที่หลับ นี่เลย  อยากจะมองไปนานๆ ….

ตึก ตึก  ตึก  ตึก

บรรยากาศเงียบถึงขนาดที่ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเลยครับ..

ผมรู้สึกว่า ปากเล็กๆนั่นมันดึงดูดผม..

รู้ตัวอีกที หน้าผมก็ห่างจากพี่ริทไม่ถึงคืบ!!

… เอาก็เอาวะ!!…

ในขณะที่ผมกำลังโน้มหน้าเข้าไปอีก ..

“อ่ะข้อ ก  คือเก็บๆ ใจให้เธอ  ข้อ ข. คือ ขอ ขอเพียงได้เจอ ….”

อ้ากกก ผมแทบจะถอนตัวออกมาไม่ทัน!! โทรศัพท์พี่ริทดังครับ!!

คนตัวเล็กนั่น สลืมสลือ ก่อนจะรับโทรศัพท์

ผมนั่งใจเต้นตึกๆ  ตะกี้พี่ริทเขาจะรู้มั้ยว่า ผมกำลังจะลักหลับ ฮืออ ไม่ควรเลยจริง ไอ้พ๊อตตต

“อ้าวพ๊อต ถึงบ้านพี่ละหรอ? “

พี่ริทพูดกับผม โทรศัพท์ยังแนบหูอยู่

“คะ ครับ  ถะ ถึงง แล้วว  ตะกี้ ว่า จะปลุกพอดี  แหะๆ “

“อืมๆ  ขอบใจมากนะไอ้น้อง ไว้พรุ่งนี้ พี่จะเลี้ยงไอติม  อิอิ ” พี่ริทพูดพลางส่งยิ้มหวานก่อนจะเดินลงจากรถไปครับ 

“ถึงแล้วคร้าบบบพี่โน่ … โหยย เลทนิดเดียวเอง …. ไอ้กุ๊ยขี้บ่น.. ….   เออ พ๊อต ขับรถดีๆนะ  พรุ่งนี้เจอกัน” 

พี่ริท คุยโทรศัพท์สักพัก ก่อนจะหัน มาส่งยิ้มปิดท้ายให้ผม  แล้วก็ค่อยๆเดินเข้าบ้านไป…

“เออ…”

ผมควรกลับ บ้านแล้วใช่มั้ยครับ… 

วันนี้…  หัวใจผมทำงานหนักที่สุดในชีวิตเลย..

»> END PART «««

“พี่โน่ เมื่อไหร่บอลจะจบ ริทพึ่งกลับจาก ชม มานะ ง่วงมากกก ดูคนเดียวไปสิ”

“โอ๊ยยยง่วงๆๆ ได้ยินยัง?” ริทพูดใส่หูเฮีย ก่อนจะทำหน้างอ

“โห…ดูบอลเป็นเพื่อนอีกแบบก็ไม่ได้ นะแปปนึง” เฮียแอบตบหัวเบาๆก่อนจะดูบอลต่อ 

“งืออออ พี่โน่ ถ้าไม่ยอมปล่อยริทก็นอนตรงนี้แหละ” ริทเอนหัวมาซบกับไหล่เฮียแล้วหลับตาลง 

“เออๆ นอนไปๆ” เฮียพูดพลางลูบหัวริทก่อนจะนั่งดูบอลต่อ

“เป็นตะคริวไม่รู้ด้วยนะ ชิ” ริทบ่นเบาๆ ก่อนจะเริ่มหลับอย่างจริงจัง

มือของคนตัวเล็กเอื้อมมาพาดกอดเอวของเฮียไว้ .. ปากเล็กๆแอบยิ้มนิดๆ .. โดยที่ไม่รู้ว่าคนที่บอกว่านั่งดูบอลก็แอบยิ้มเหมือนกัน

มือโตโน่อีกข้างที่กำรีโมท ค่อยๆปล่อยรีโมทแล้วเอื้อมไปหยิบบีๆทีวางใกล้อย่างช้าๆ แล้วกดเข้าไปในทวิต 

โตโน่อ่านเมนชั่นแล้วแอบยิ้มกับแทค #CountDown2ndAnniversaryTonoRitz ตัวเล็กที่หลับพิงเขาอยู่อาจจะจำไม่ได้ว่าหลังจากเที่ยงคืนจะเปนวันอะไร

‘เขาแค่อยากจะอยู่นับถอยหลังพร้อมริท’… และเพื่อแสดงให้แฟนคลับรู้ว่าเขาอ่านอยู่ เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย จึงจะทวิตตอบพี่สันเรื่องบอล

ร่างเล็กเริ่มขยุกขยิก “พี่โน่….. ง่วงจิงๆน๊า” ริทพึมพำ

“แปปเดียวเองนะ” โตโน่กระซิบ ก่อนจะกระชับโอบเพื่อให้ริทสบายขึ้น

ทีวีแม้จะเปิดบอล แต่สายตาโตโน่กลับจ้องอยู่กับนาฬิกาบนผนัง เข็มยาวที่เริ่มขยับเข้าหาเลข12 ทำให้โตโน่ตื่นเต้น

ในทวิตเตอร์แฟนคลับก็เมนชั่นมาอย่างไม่ขาดสาย.. มือหนาลูบหัวน้อยที่นอนซบอยู่เบา ๆ.. .. นาฬิกาบนผนังแสดงเวลาเที่ยงคืน 

*เที่ยงคืน* “ริท .. ริท,” โตโน่เรียกริทที่นอนซบไหล่เเขาอยู่ คนตัวเล็กรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะยกหัวขึ้นทำหน้างอนๆ 

มือเล็กขย็้ตาเบาๆด้วยความสลืมสลือ ทำให้คนตัวโต อดใจไม่ไหวดึงร่างเล็กเข้ามากอดซุกอก

“ไม่น่าเชื่อนะ .. ว่าเราจะรู้จักกันมาสองปีแล้ว .. พี่ยังจำไอ้เด็กฟันเหล็กขี้แยได้อยู่เลย” ..

“อือ.. พี่โน่พูดอะไรร” ริทงืมงำในคอ

“ขอบคุณนะริท.. ที่อยู่กับพี่มาสองปีแล้วว ริทเป็นน้องที่น่ารักเสมอ .. แม้บางทีแกจะกวนๆไปหน่อย”

“อืออออ “ 

“ถ้าพี่กับริทไม่ไปสมัครเดอะสตาร์เราสองคนคงไม่ได้มานั่งกอดกันแบบนี้หรอก..” คนตัวโตหัวเราะเบาๆพูดพลางลูบหัวคนตัวเล็กที่ซุกอยู่ในอ้อมกอด 

“พี่ไม่อยากจะพูดอ้อมมาก..เอาเป็นว่า … ‘พี่รักริทนะ’ … “

“…”

“ริท.. จะไม่พูดอะไรหน่อยหรอ?”

“ริท .. ริท..” เมื่อริทเงียบ ทำให้โตโน่รู้สึกแปลกใจ คนตัวโตก้มมองคนในอ้อมกอด แล้วพบว่า .. ริทหลับไปแล้ว

[แถม] >Part Tono< ..

ผมอุ้มไอ้เตี้ยที่นอนหลับอย่างสบายเดินเข้ามาในห้อง .. คนกำลังซึ้งก็ดันหลับซะได้หมั่นใส้มันจริงๆ - -!!

พอผมวางมันลงบนเตียง มันก็พลิกตัวไปซุกกับหมอนและผ้าห่ม ชิ!! แต่ก็นะครับผมเข้าใจว่มันเหนื่อย

ผมยืนมองมันหลับซักพักก่ออนที่จะตัดสินใจไปดูบอลต่อ .. และตอนที่ผมจะเดินออกจากห้อง “..ริทก็รักพี่โน่ครับ..”

ผมรีบหันขวับไปมอง ก็เห็นมันยังเหมือนนอนหลับอยู่? ผมเผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว … ไม่รู้หรอกนะว่าเมื่อกี้มันละเมอรึป่าว

เอาเป็นว่าผม หุบยิ้มไม่ได้เลยครับ .. ขนาดมานั่งดูบอลก็ยังยิ้มอยู่เลย ผมเข้าใจละครับ ว่า “เพ้อ” มันเป็นไง :)

จบ 

i wish to protect you .. But Who am i do

Wanna work harder to love you  What can i do

This world is beautiful yet merciless Too many worries

Let me give you a happier life    oh oh oh

*The cold wind blows by   Moving forward

Forget the pain for dreams  You waited for me

For many years because of this reason   

You didn’t see the things around

Crossing the zebra-crossing on the road

It’s okay even if I am tired in the rain

Let me carry your love

please come along with me

**I Just love you love you  I Just love you love you

i am your little little ant   Bringing you over the hill and dale

I often can’t sleep well, Can’t eat well    But yet happy

I won’t turn my direction away

i just want to be the guard by your side

In the gray rain  I am  not scared of anything

In the big snow I never step back

I wear my invisible, black coat  Work hard for love

i am now feeling happy   oh oh oh oh

(*,**)

i am not a bee that flys up to the sky in a blink

And  don’t like to boast } day dream all day

Being myself is my only job

it’s okay no matter the weather is hot or cold

ิbecause i love you

(**)